Alexandre Gourmaud-Roodenrijs

Ik ben geboren in Saint-Herblain in Frankrijk en opgegroeid in Sint-Michielsgestel in Noord-Brabant. Als kind ben ik opgevoed door mijn moeder en grootmoeder, die beiden relatief 'randkatholiek' waren, maar die nu hun weg terug beginnen te vinden. Zo heb ik alle initiatiesacramenten mogen ontvangen, al was dat redelijk onbewust. De grote genade van mijn vormsel was dat ik mij op elfjarige leeftijd bewust werd van de waarheden van het geloof, door de begeleidende hand van de toenmalige kapelaan Zimmerman.

Mijn formele opleidingen zijn de havo en die van aspirant-brandweerman en professioneel chauffeur. Daarnaast heb ik een veel groter aantal informele 'opleidingen', zoals die van hovenier, jager, imker en heraldist — en boven alles alles wat met de heilige liturgie van de Kerk te maken heeft.

Mijn hobby's, vrijwilligerswerk en werk zijn zeer uiteenlopend. Zo ben ik zeven jaar lang betrokken geweest bij de brandweer en heb ik als hovenier gewerkt, maar ben ik ook al heel lang koster, misdienaar en organist in diverse parochies.

Na mijn vormsel werd ik misdienaar in de lokale parochie bij kapelaan Zimmerman. Rond mijn twaalfde voelde ik een bepaalde leegte, die ik eigenlijk niet wist te beantwoorden of te vullen. Tot ik op een goede zondag de priester grondig bestudeerde. Wat deed hij daar nou? Wat vervulde hem? Toen besloot ik te bidden en onderzoek te doen naar het priesterschap. Al gauw wakkerde dit in mij een vurigheid aan om me er steeds meer in te verdiepen — ik vond er immers vervulling en vreugde in!

Boven alles heeft de Heilige Maagd mij onder haar mantel begeleid, in het bijzonder door de heilige rozenkrans. Ook heb ik veel steun en vertrouwen gevonden bij de heilige Pastoor van Ars, de heilige Pater Pio en de heilige Theresia van Lisieux en haar ouders. De heilige Franciscus van Sales heeft mij geopend voor een bijzondere kijk op de zachtmoedigheid en hoe die in praktijk te brengen.

Mijn devoties zijn talrijk (eigenlijk te talrijk), maar degene die mij de meeste vervulling brengen en de band met de Heer versterken zijn toch altijd het Heilig Misoffer, het brevier en de rozenkrans.

Momenteel studeer ik in het huis van kandidatuur van de Franse provincie van het Instituut Christus Koning in Loisy (Frankrijk). De volgende stap is om volgend schooljaar door te stromen naar het grootseminarie in Gricigliano (Italië). Het vele studeren wordt een mooie uitdaging, en het vooruitzicht op de broederschap en de tijd die ik met de Heer in het Heilig Sacrament mag doorbrengen, brengt mij veel vreugde.

In maart van het Jaar des Heren 2025 mocht ik Gricigliano bezoeken. Daar ging voor mij een wereld van broederschap open. Ik mocht ervaren hoe het is om met zoveel gelijkgezinden naar dezelfde roeping te streven, en boven alles naar heiligheid. Dat heeft me intens geraakt.

Als toekomstig priester hoop ik trouw te volgen wat mijn oversten van mij vragen, en ondanks mijn eigen tekortkomingen altijd klaar te staan voor de zielen. De zachtmoedigheid lijkt tegenwoordig bij mensen vrijwel verdwenen; dat is echt een uitdaging voor de huidige geestelijken. De beste aanpak lijkt mij veel gebed en vele offers, en zachtmoedigheid en nederigheid tonen aan hen die hardnekkig blijven. Door standvastig te blijven in de leer en de liturgie van de Heilige Kerk en zielen met open armen te ontvangen, kan er echt een verschil gemaakt worden.

Liturgie is al lange tijd een passie van mij. Ik hoop me er nog verder in te specialiseren, om zo ook andere geestelijken te openen voor de diepgang en de vruchten van de tridentijnse liturgie — zodat ook zij er meer mensen mee mogen bereiken, als een soort olievlek.

Financiële steun is voor mij belangrijk vanwege de grote druk die mijn studie legt op mijn alleenstaande moeder. Samen kunnen mijn moeder en ik het niet bekostigen. Daarom hoop ik op de gulle hand van hen die werkelijk de toekomst van het priesterschap in ons, seminaristen, zien, zodat ik Gods roepstem kan blijven volgen. In alle dankbaarheid neem ik alle bijdragers van het fonds dagelijks mee in mijn gebed!

Graag vraag ik ook om gebed voor volharding en voor heilige priesters. De beste manier om ons te steunen is door voor ons te bidden en kleine dagelijkse offertjes te brengen voor onze heiliging — dat is waarlijk geestelijk voedsel. En voor het wereldlijke voedsel vragen wij om uw donaties, hoe klein ook, want alle beetjes gaan naar een uiterst goede bestemming. Het is immers de toekomst van de Kerk die u hiermee steunt!